آرزو های دست یافتنی

این دختری که در گوشه راه پله نشسته و غرق در رویایش،لبخندی ملیح را در گوشه لب خود دارد من هستم!این خود من هستم که گاهی چنان در رویاهایم غرق می شوم که جز باز کردن چشم هایم،راه حل دیگری برای بازگرداندن ذهن من به این دنیا نیست.گاهی در میان رویاهایم به این نتیجه می رسم که دنیا برای انسان ها بدون رویاپردازی،اصلا جای مناسبی برای زندگی نیست.به هر حال،ایده اولیه تمام اختراعات و ابداعات بشر،نهفته در رویایی است که روزگاری او در سر خود می پرورانده است.

در کتابی خوانده بودم:هیچ چیز اتفاق نمی افتد مگر انکه از قبل آن را آرزو کرده باشیم.من این جمله را باور دارم و بسیار برایم اتفاق افتاده است که روزی آرزوی رسیدن به چیزی را در سرم داشتم و اکنون با تلاشم،به آن رسیده ام.

امیدوارم با تلاش،به تمام آرزو هایمان برسیم :)